25.8.2009 - BEKLEME BENİ SAKIN

İçimde ceset haline gelen onlarca ben varken bu bedende,
Kurduğum hayalleri sularken senli günlere,nerden bilebilirdim ki
O suladığım,büyüttüğüm hayallerin meyvesinin,birgün kuruyup yaprak dökeceğini.
Nerden bilebilirdim ki; o hayallerimin birgün ayrılıklara açılan kapıları ardına kadar gereceğini...
Yaş(anama)mışlıklarımın çocuksu hıçkırıklarında beni yanlızlığa mahkum edeceğini...
Sen hatırlarmısın? bilmem ama ben hiç unutmadım...
Giderken arkana bile bakmadan,acıda olsa ufacık bir vedayı esirgediğin ve,
Bir sonbahar günü,hafifçe çileşen o yağmurun altında ayrılığın yıldırımlarını üzerime çaktığın günü...
Kaç milyar kez hesapsızca gidişinin muhasebesini yaptım biliyormusun?...
Kaç kez yastığa başımı koyduğumda gözyaşlarım yaktı yanaklarımı biliyormusun?..
Kaç sefere çıktım ardından biliyormusun?seni bulabilmenin özlemiyle gittiğin yollara...
Bilemezsin inan bana sen bunu bilemezsin...
Bana hesap sormaya hakkın yok senin...
Giden sendin,ardından bak-a-kalansa ben.
Oysa öyle çok sevmiştim ki seni...
Hani bir güvercin nasıl severse havada kanat çırpmayı;
Hani nasıl severse martılar denizin mavisini;
Çicekler güneşi nasıl severse ve yıldızlar nasıl severse geceyi,
İşte bende öyle sevdim seni...
Bak ne kaldı bizden geriye,ama önce geriye bak ne bıraktın benden geriye ona bak...
İçimde onlarca ceset varken bu bedenimde sor bakalım o cesetlere neden ceset haline gelmişler...
Ama yokluğunun bana öğrettiği öyle güzel şeyler olduki..
Her ne kadar acıda olsa!..
Mesela sensizliğin özlemi sabretmeyi öğretti
Görmeden,dokunmadan,hissetmeden ve yaşanıcak ne varsa yaşamayamadan sevebilmeyi öğretti..
Sebepsizce hiçbir karşılık beklemeden..sevmeyi öğretti..
Bana yanlızda yaşayabilmeyi bana sensizlikle de mutlu olunabilceiğini öğretti....
Şimdi sakın benden seni affetmemi bekleme...
Şimdi sakın bana beni sevdiğini söyleme...
Şimdi sakın ama sakın beni bekleme...
Çünkü ben sensizliğimle mutluyum..